حرفهای گفتنی مهراب

در گذشت عالم عالیقدر حضرت آیت الله منتظری 

تسلیت باد.

ناخودآگاه ما نه برابر بزرگتر از خودآگاه ماست. پس هرچه از ناخودآگاه می آید،‌غالب می شود. برای همین است که مردم از احساسات و عواطف خود هراس دارند. آنها را سرکوب می کنند و می ترسند جنجال و اغتشاش بیافرینند، ‌اما این اغتشاش هم زیباست.

نظم لازم است،‌اما اغتشاش هم لازم است. یک انسان کامل، ‌کسی است که می تواند از هر دو استفاده کند و اجازه مداخله ناخودآگاه در خودآگاه و بالعکس را ندهد. کارهایی است که فقط می توان آنها را آگاهانه انجام داد؛ ‌برای مثال تمرین ریاضی یا انجام کاری علمی. این کارها را فقط با ذهن خودآگاه می توان انجام داد. ‌اما عشق اینگونه نیست. شعر هم اینگونه نیست. آنها از ناخودآگاه بر می خیزند. در آن هنگام باید خودآگاه را کنار گذاشت.

این ذهن خودآگاه است که می کوشد چیزها را نگاه دارد؛ ‌زیرا می ترسد. ذهن تصور می کند چیزی عظیم، مثل یک موج بزرگ به سمت او می آید. آیا او قادر خواهد بود در برابر آن موج دوام آورد؟‌ پس می کوشد از آن اجتناب کند. به همین دلیل است که مردم بسیار کسل و مرده شده اند. همه سرچشمه های حیات، در ضمیر ناخودآگاه  نهفته است.

گریه نمی کنم، نه اینکه سنگم 

روزهای زیادیست که باردارم. باردار حرفهای نگفته. باردار دردهای از ته دل بر آمده و بار دار این 

همه حوادث و اتفاقاتی که هر روز در کنار من به دنیا می آیند و با سرعت نور جای کودکی خود  

 رابه بزرگسالی می دهند و من همچنان کودک خود را باردارم و چقدر سنگین است این بار بر  

کوله ی من .زانوانم تاب تحمل این همه وزن را ندارند کمرم خم شده است . و قصد بر آمدن را 

ندارد موهایم از ترس این اتفاق به سرعت سپید شده اند و رنگ خود را فراموش کرده اند . اما 

بر خلاف تمام دنیا من در پیری از چشمان تیز بین و گوشهای تیز فهمی بر خوردارم و هر روز  

بر سلامت آنها افزوده می شود . چشمهایم و گوشهایم هر دو هم دیده اند و هم شنیده اند 

که کودکی در حال تولد است . و زبانم هر روز نام او را فریاد میکند 

آزادی خوش آمدی

eسوره مبارکه نوحf

شامل 28 آیه

به نام خداوند بخشنده مهربان

ما نوح را به سوى قومش فرستادیم و گفتیم: ?قوم خود را انذار کن پیش از آنکه عذاب دردناک به سراغشان آید!? (1) گفت: ?اى قوم! من براى شما بیم‏دهنده آشکارى هستم، (2) که خدا را پرستش کنید و از مخالفت او بپرهیزید و مرا اطاعت نمایید! (3) اگر چنین کنید، خدا گناهانتان را مى‏آمرزد و تا زمان معینى شما را عمر مى‏دهد; زیرا هنگامى که اجل الهى فرا رسد، تاخیرى نخواهد داشت اگر مى‏دانستید!? (4) (نوح) گفت: ?پروردگارا! من قوم خود را شب و روز (بسوى تو) دعوت کردم، (5) اما دعوت من چیزى جز فرار از حق بر آنان نیفزود! (6) و من هر زمان آنها را دعوت کردم که (ایمان بیاورند و) تو آنها را بیامرزى، انگشتان خویش را در گوشهایشان قرار داده و لباسهایشان را بر خود پیچیدند، و در مخالفت اصرار ورزیدند و به شدت استکبار کردند! (7) سپس من آنها را با صداى بلند (به اطاعت فرمان تو) دعوت کردم، (8) سپس آشکارا و نهان (حقیقت توحید و ایمان را) براى آنان بیان داشتم! (9) به آنها گفتم: ?از پروردگار خویش آمرزش بطلبید که او بسیار آمرزنده است... (10) تا بارانهاى پربرکت آسمان را پى در پى بر شما فرستد، (11) و شما را با اموال و فرزندان فراوان کمک کند و باغهاى سرسبز و نهرهاى جارى در اختیارتان قرار دهد! (12) چرا شما براى خدا عظمت قائل نیستید؟! (13) در حالى که شما را در مراحل مختلف آفرید (تا از نطفه به انسان کامل رسیدید)! (14) آیا نمى‏دانید چگونه خداوند هفت آسمان را یکى بالاى دیگرى آفریده است، (15) و ماه را در میان آسمانها مایه روشنایى، و خورشید را چراغ فروزانى قرار داده است؟! (16) و خداوند شما را همچون گیاهى از زمین رویانید، (17) سپس شما را به همان زمین بازمى‏گرداند، و بار دیگر شما را خارج مى‏سازد! (18) و خداوند زمین را براى شما فرش گسترده‏اى قرار داد... (19) تا از راههاى وسیع و دره‏هاى آن بگذرید (و به هر جا مى‏خواهید بروید)!? (20) نوح (بعد از نومیدى از هدایت آنان) گفت: ?پروردگارا! آنها نافرمانى من کردند و از کسانى پیروى نمودند که اموال و فرزندانشان چیزى جز زیانکارى بر آنها نیفزوده است! (21) و (این رهبران گمراه) مکر عظیمى به کار بردند... (22) و گفتند: دست از خدایان و بتهاى خود برندارید (به خصوص) بتهاى ?ود?، ?سواع‏?، ?یغوث‏?، س‏خ‏للّهیعوق‏? و ?نسر? را رها نکنید! (23) و آنها گروه بسیارى را گمراه کردند! خداوندا، ظالمان را جز ضلالت میفزا!? (24) (آرى، سرانجام) همگى بخاطر گناهانشان غرق شدند و در آتش دوزخ وارد گشتند، و جز خدا یاورانى براى خود نیافتند! (25) نوح گفت: ?پروردگارا! هیچ یک از کافران را بر روى زمین باقى مگذار! (26) چرا که اگر آنها را باقى بگذارى، بندگانت را گمراه مى‏کنند و جز نسلى فاجر و کافر به وجود نمى‏آورند! (27) پروردگارا! مرا، و پدر و مادرم و تمام کسانى را که با ایمان وارد خانه من شدند، و جمیع مردان و زنان باایمان را بیامرز; و ظالمان را جز هلاکت میفزا!? (28) 

منبع: http://samaaaaa.persiangig.com/ghoraan.htm

آرزومند آن مباش که چیزی غیر از آنچه هستی باشی، بکوش که کمال آنچه هستی باشی .  

............................................................................... 

اشک، نیرومندترین ماده سیال روی زمین است  

.............................................................................. 

 فرقى نمی کند گودال آب کوچکى باشى یا دریاى بیکران. زلال که باشى، آسمان در توست  

.......................................................................... 

عیب جامعه این است که همه می خواهند آدم مهمی باشند و هیچ کس نمی خواهد فرد  

مفیدی باشد. 

................................................................... 

 درست است که جهان پر از رنج است ولی پر از راههای غلبه بر رنج نیز هست.  

....................................................................... 

 بهترین اعمالی که انجام می دهیم شاید تنها قطره ای از اقیانوس باشد ولی اگر آنچه را باید انجام ندهیم این اقیانوس قطره ای کم خواهد داشت  

............................................................................ 

 خوب است استادی در سخن.خوب است استادی در اعمال جسمی .اما آن که استاد ذهنش باشد.جنگاوری است با شجاعتی واقعی.  

................................................................................. 

علیه غرور 

خودت را باد نکن .. 

کوچکترین سوزن ترا میترکاند........ 

......................................................................... 

زنگار 

تیز بودن کافی نیست؛باید زنگار نیز داشت. 

وگر نه دربارهْ تو همیشه خواهند گفت : 

(او خیلی خام است) 

............................................................... 

شجاعت  

دشمنی یکپارچه  

بهتر از دوستی سرسری است. 

...................................................................... 

برای رقاصان 

صاف ترین یخ   

برای کسی که رقصیدن و سُرخوردن میداند. 

بهشت است. 

رفتم یعنی داشتم می رفتم و کمی از راه را نیز پیموده بودم که ناگهان  

متوجه شدم رفتن تنها راه رسیدن نیست گاهی برای رسیدن باید توقف کرد 

و خوب  اطرافت را بنگری و خوب پشت سرت را نگاه کنی اما من  

بر نگشتم که ببینم چه را گذاشته ام تنها رفتم و به رفتن ادامه دادم  

و اکنون گذشته را درس خواندم و حال را زندگی کردم  

و من رفتم و دگر بار نیز رفتم  

وتوقف را هرگز فراموش نمی کنم

قلمم شکست .... در بغض نشکسته گلویم و گیر کرد  

قلبم شکست....و هیچ صدای نداد هیچ 

روحم پرواز کرد....و دیگر برنگشت نمی دانم کجاست 

جسمم پژمرد .... و من آن را هر روز تماشا می کنم  

فکرم گریخت....به دنبال تو هر جا که هستی با توست می دانم 

تنها تنها یادم یادم ......یادم هست یادم هست

........................................................................................... 

........................................................................................... 

چه زیباست زمانی که زمان می ایستد و چه زیباست آن زمان که قلب از حرکت  

دست بر می دارد و تمامی چشم می شود تا تو را ببیند

دلم سرد شده است . عجیب دلم سرد شده است یخ زده ام از

بی دلی

باید بروم......و....